Svipdagsmál II. Fjölsvinnsmál
1 4	Utan garða hann sá upp um koma þursa þjóðar sjöt: «Hvat er þat flagða, er stendr fyr forgörðum ok hvarflar um hættan loga?
2 4	Hvers þú leitar, eða hvers þú á leitum ert, eða hvat viltu, vinlauss! vita? úrgar brautir árnaþu aptr héðan, áttatu hér, vernðarvanr! veru.»
3 4	Kómumaðr kvað: «Hvat er þat flagða, er stendr fyr forgarði ok býðrat líðöndum löð? sœmðarorða lauss hefir þú seggr of lifat, ok haltu heim héðan.»
4 4	«Fjölsviðr ek heiti, en ek á fróðan sefa, þeygi em ek míns mildr matar; innan garða þú kemr hér aldregi, ok dríf þú nú vargr at vegi.»
5 4	Kómumaðr kvað: «Augna gamans fýsir aptr fán, hvars hann getr svást at sjá; garðar glóa mér þykkja of gullna sali, hér munda ek eðli una.»
6 4	Fjölsviðr kvað: «Segðu mér hverjum ertu, sveinn! of borinn eða hverra ertu manna mögr?» Kómumaðr kvað: «Vindkaldr ek heiti, Várkaldr hét minn faðir, þess var Fjörkaldr faðir.
7 4	Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hverr hér ræðr ok ríki hefir eign ok auðsölum?»
8 4	Fjölsviðr kvað: «Menglöð of heitir, en hana móðir of gat við Svafrþorins syni; hon hér ræðr ok ríki hefir eign ok auðsölum»
9 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvat sú grind heitir, er með goðum sáat menn it meira forað?»
10 4	Fjölsviðr kvað: «Þrymgjöll hon heitir, en hana þrír gerðu Sólblinda synir; fjöturr fastr verðr við faranda hvern, er hana hefr frá hliði.»
11 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvat sá garðr heitir, er með goðum sáat menn it meira forað?»
12 4	Fjölsviðr kvað: «Gastropnir heitir, en ek hann görfan hefk ór Leirbrimis limum; svá hefik studdan, at hann standa mun æ meðan öld lifir.»
13 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvat þeir garmar heita, er gífrari hefik önga fyrr í löndum litit?»
14 4	Fjölsviðr kvað: «Gífr heitir annarr, en Geri annarr, ef þu vilt þat vita; varðir ellifu er þeir varða, unz rjúfask regin.»
15 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvárt sé manna nökkut, þat er megi inn koma, meðan sókndjarfir sofa?»
16 4	Fjölsviðr kvað: «Missvefni mikit var þeim mjök of lagit, síðan þeim var varzla vituð; annarr of nætr sefr, en annarr of daga, ok kemsk þá vætr, ef þá kom.»
17 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvárt sé matar nökkut, þat er menn hafi, ok hlaupi inn, meðan þeir eta?»
18 4	Fjölsviðr kvað: «Vegnbráðir tvær liggja í Viðofnis liðum, ef þú vilt þat vita: þat eitt er svá matar, at þeim menn of gefi, ok hlaupi inn, meðan þeir eta»
19 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvat þat barr heitir, er breiask um lönd öll limar?»
20 4	Fjölsviðr kvað: «Mímameiðr hann heitir, en þat mangi veit, af hverjum rótum renn; við þat hann fellr, er fæstan varir; fellirat hann eldr né járn.»
21 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvat af móði verðr þess ins mæra viðar, er hann fellirat eldr né járn?»
22 4	Fjölsviðr kvað: «Út af hans aldni skal á eld bera fyr kelisjúkar konur; utar hverfa þaz þær innar skyli, sá er hann með mönnum mjötuðr.»
23 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvat sá hani heitir, er sitr í enum háva viði, allr hann við gull glóir?»
24 4	Fjölsviðr kvað: «Viðofnir hann heitir, en hann stendr veðrglasi á meiðs kvistum Míma; einn um ekka þryngr hann orófsaman svartrar Sinmöru.»
25 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvárt sé vápna nökkut, þat er knegi Viðofnir fyr hníga á Heljar sjöt?»
26 4	Fjölsviðr kvað: «Lævateinn hann heitir, en hann gerði Loptr rýninn fyr nágrindr neðan; í seigjárnkeri liggr hann hjá Sinmöru, ok halda njarðlásar níu.»
27 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvárt aptr kemr, sá er eptir ferr ok vill þann tein taka?»
28 4	Fjölsviðr kvað: «Aptr mun koma, sá er eptir ferr ok vill þann tein taka, ef þat fœrir, er fáir eigu, eiri örglasis.»
29 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvárt sé mæta nökkut, þat er menn hafi, ok verðr því hin fölva gýgr fegin?»
30 4	Fjölsviðr kvað: Ljósan ljá skaltu í lúðr bera, þann er í Viðofnis völum, Sinmöru at selja, áðr hon söm telisk vápn til vígs at ljá.»
31 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvat sá salr heitir, er slunginn er vísum vafrloga?»
32 4	Fjölsviðr kvað: «Hyrr hann heitir, en hann lengi mun á brodds oddi bifask; auðranns þess munu um aldr hafa frétt eina fírar.»
33 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hverr þat görði, er ek fyr garð sák innan, ásmaga?»
34 4	Fjölsviðr kvað: «Uni ok Iri, Bari ok Ori, Varr ok Vegdrasill; Dori ok Uri, Dellingr, Atvarðr, Liðskjálfr, Loki.»
35 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvat þat bjarg heitir, ver ek sé brúði á þjóðmæra þruma?»
36 4	Fjölsviðr kvað: «Lyfjaberg þat heitir, en þat hefir lengi verit sjúkum ok sárum gaman; heil verðr hver, þótt hafi árs sótt, ef þat klífr, kona.»
37 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: vat þær meyjar heita, er fyr Menglaðar knjám sitja sáttar saman?»
38 4	Fjölsviðr kvað: «Hlíf heitir, önnur Hlífþrasa, þriðja Þjóðvarta, Björt ok Blíð, Blíðr, Fríð, Eir ok Örboða.»
39 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvart þær bjarga þeim er blóta þær, ef görask þarfar þess?»
40 4	Fjölsviðr kvað: «[Bjarga] svinnar, hvar er menn blóta þær á stallhelgum stað; eigi svá hátt forað kemr at hölða sonum, hvern þær ór nauðum nema.»
41 4	Vindkaldr kvað: «Segðu mér þat, Fjölsviðr! er ek þik fregna mun ok ek vilja vita: hvárt sé manna nökkut, þat er knegi á Menglaðar svásum armi sofa?»
42 4	Fjölsviðr kvað: «Vætr er þat manna, er knegi á Menglaðar svásum armi sofa: nema Svipdagr einn, hánum var sú in sólbjarta brúðr at kván of kveðin.»
43 4	Vindkaldr kvað: «Hrittu á hurðir, láttu hlið rúm, hér máttu Svipdag sjá; en þó vita far, ef vilja muni Menglöð mitt gaman.»
44 4	Fjölsviðr kvað: «Heyrðu, Menglöð! hér er maðr kominn, gakk þú á gest sjá! hundar fagna, hús hefir upp lokizk, hygg ek, at Svipdagr sé.»
45 4	Menglöð kvað: «Horskir hrafnar skulu þér á hám gálga slíta sjónir ór, ef þúþat lýgr, at hér sé langt kominn mögr til minna sala.
46 4	Hvaðan þú fórt, hvaðan þú för görðir, hvé þik hétu hjú? at ætt ok nafni skal ek jartegn vita, ef ek var þér kván of kveðin.»
47 4	Svipdagr kvað: «Svipdagr ek heiti, Sólbjart hét minn faðir, þaðan ráumk vindar kalda vegu; Urðar orði kveðr engi maðr, þótt þat sé við löst lagit.»
48 4	Menglöð kvað: «Vel þú nú kominn! hefik minn vilja beðit, fylgja skal kveðju koss; forkunnar sýn mun flestan glaða, hvars hefir við annan ást.
49 4	Lengi ek sat Lyfjabergi á, beið ek þín dœgr ok daga; nú þat varð, er ek vætt hefi, at þú ert kominn, mögr! til minna sala.
50 4	Þrár hafðar er ek hefi til þíns gamans, en þú til míns munar; nú er þat satt, er vit slíta skulum ævi ok aldr saman.»