Brot af Sigurðarkviðu.
	*	*
	*
	*	*
[1] 5	Ha/gni qvaþ: «  .   .   .   .   .   . .   .   .   .   .   .   . .   .   .   .   .   .   . .   .   .   .   .   .   .; [hvat hefir Sigvrþr til] saka vnnit, er þv frocnan uill fiorvi nema?»
[2] 5	Gvnnar qvaþ: «Mer hefir Sigvrþr selda eiþa, eiþa selda, alla logna; þa velti hann mic, er hann vera scyldi allra eiþa einn fvlltrvi.»
[3] 5	Ha/gni qvaþ: «Þic hefir Brynhildr ba/l at gerva heiptar hvattan harm at vinna; fyrman hon Gvðrvno goðra raþa, enn siþan þer sin at nióta.»
[4] 5	Svmir vlf sviþo, svmir orm sniþo, svmir Gothormi af gæra deildo; aþr þeir metti meins vm lystir a horscom hal hendr vm leggia.
[5] 5	Soltinn varþ Sigvrþr svnnan Rinar, hrafn af meiþi hát callaði: «Ycr mvn Atli eggiar rioþa, mvno vígscá of viþa eiþar.»
[6] 5	Vti stoþ Gvðrun Givca dottir oc hon þat orða allz fyrst vm qvað: «Hvar er nv Sigvrþr seggia drottinn, er frondr minir fyrri ríþa?»
[7] 3	Einn þvi Ha/gni andsvor veitti: «Svndr ha/fom Sigvrþ sverþi ha/gginn, gnapir e grár iór yfir gram da/þom.»
[8] 5	Þa qvað þat Brynhildr Bvdla dottir: «Vel scolot niota vapna oc landa; einn mvndi Sigvrþr a/llo raþa, ef hann lengr litlo lifi heldi.
[9] 5	Veria þat semt, at hann sva reþi Givca arfi oc Gota mengi, er hann fimm sono at folcroþi gvnnarfvsa getna hafþi.»
[10] 5	Hló þa Brynhildr — bor allr dvnþi — eino sinni af a/llom hvg: «Lengi scoloþ niota landa oc þegna, er þer frocnan gram falla letoþ.»
[11] 5	Þa qvaþ þat Gvþrvn Givca dottir: «Mioc melir þv miclar firnar; gramir hafi Gvnnar ga/tvaþ Sigvrþar! heiptgiarns hvgar hefnt scal verþa.»
[12] 5	Fram var qvelda, fiolþ var drvccit, þa var hvivetna vilmal taliþ; sofnoþo allir, er i seing qvomo, einn vacþi Gvnnarr a/llom lengr.
[13] 5	Fót nam at hrora, fiolþ nam at spialla, hitt hergla/tvþr hyggia teþi, hvat þeir a baþmi baþir sa/gðo hrafn ey oc orn, er þeir heim riþo.
[14] 5	Vacnaþi Brynhildr Bvðla dottir dis scioldvnga fyr dag litlo: «Hvetiþ mic eþa letiþ mic — harmr er vnninn — sorg at segia eþa sva lata!»
[15] 5	Þa/gdo allir viþ þvi orði, fár kvnni þeim flioþa-latom, er hon gratandi gorðiz at segia þat er hloiandi ha/lþa beiddi.
[16] 5 9	Brynhildr qvaþ: «Hvgða ec mer, Gvnnarr! grimt i svefni, svalt alt i sal, etta seing kalda; enn þv, gramr! riþir gla/ms andvani, fiotri fatlaþr, i fianda liþ; sva mvn a/ll yðor ett Niflvnga afli gengin, eroþ eiþrofa.
[17] 5	Mantattv, Gvnnarr! til gorva þat, er þit bloþi i spor baðir rendvt; nv hefir þv hanom þat alt illo la/nat, er hann fremstan sic finna vildi.
[18] 5	Þa reyndi þat, er riþit hafði moþigr a vit mín at biþia, hve hergla/tvþr hafði fyrri eiþom haldit viþ inn vnga gram.
[19] 5	Benvond of let brvgdinn gvlli margdyrr konvngr a meþal occar; eldi váro eggiar vtan gorvar, enn eitrdropom innan fádar.»
Fra da/þa Sigvrdar.
Her er sagt i þessi qviþo fra da/þa Sigvrdar, oc vikr her sva til, sem þeir drepi hann vti; enn svmir segia sva, at þeir drepi hann inni i reckio sinni sofanda. Enn þyþverscir menn segia sva, at þeir drepi hann vti i scogi, oc sva segir i Gvðrvnarqviþo inni forno, at Sigvrþr oc Givca synir hefði til þings riþit, þa er hann var drepinn; enn þat segia allir einnig, at þeir svico hann i trygð oc vógo at hanom liggianda oc obvnom.